Рубрика: Без рубрики

Դատապարտող տոնը

Մի օր  մի սոֆիոլոգ Պոլիկսին եկավ Արիսպիպպուսի մոտ եւ տեսնելով կանանց ու շքեղ սեղանը, սկսեց դատապարտել նրան ամեն կերպ: Արիսպեսը մի փոքր սպասելուց հետո հարցրեց.

-Իսկ չե՞ք կարող հիմա մնալ մեզ հետ:

Եվ երբ նա համաձայնվեց, նա ասաց.

-«Ինչո՞ւ եք վիճում: Ըստ երեւույթին,  շքեղությունը չէ, որ վիրավորում է ձեզ, այլ ծախսերը»:

Թարգմանությունը՝ Ալինա Արզումանյանի

Реклама
Рубрика: Առակ

Սոկրատես եւ լիրիկիստ

Սոկրատեսը բանտում մահապատժի էր սպասում: Մի անգամ նա լսեց, թե ինչպես մեկ այլ բանտարկյալ բանաստեղծ Ստեսիչորոսի գրած բարդ պոեմն է կարդում: Սոկրատը սկսեց աղաչել այդ տղամարդուն, որ այդ բանաստեղծությունը իրեն սովորեցնի:

-Ինչի՞ է քեզ սա պետք, -հարցրեց նա

-Որ մահից առաջ մի բան ավել իմանամ,-մեծ մարդը պատասխանեց:

Թարգմանությունը՝ Ալինա Արզումանյանի

Рубрика: Без рубрики

Ապակին

— Րեբե, ես չեմ հասկանում. գնում ես աղքատի մոտ, նա բարյացակամ է և օգնում է, ինչպես կարող է:

Մոտենում ես հարուստին, նա ոչ մեկին չի տեսնում: Արդյո՞ք դա միայն փողից է:

-Նայիր պատուհանից: Ի՞նչ ես տեսնում:

-Կին՝ երեխայի հետ, տոպրակով, շուկա է գնում….

-Լավ: Իսկ հիմա նայիր հայելու մեջ: Ի՞նչ ես տեսնում:

-Եվ ի՞նչ կարող եմ այնտեղ տեսնել: Միայն ինձ:

-Հենց դա է: Պատուհան էլ է ապակուց, հայելին էլ: Մնում է միայն մի քիչ արծաթ ավելացնել, և արդեն միայն քեզ ես տեսնում: Читать далее «Ապակին»

Рубрика: Առակ

Ինչպե՞ս փոխվել

Մի անգամ մի երիտասարդ հարցրեց փիլիսոփային.

— Ինչպե՞ս  փոխվեմ:

— Դու՝ դու ես: Դու չես կարող քեզ փոխել ճիշտ այնպես, ինչպես չես կարող փախչել այն աստիճանից, որին հասել ես:

— Ուրեմն, ոչինչ չի՞ կարելի անել,- հուսահատվեց երիտասարդը:

— Կարելի է. հասկանալով և ընդունելով քո այդպիսին լինելու իրողությունը:

— Ինչպե՞ս ես կփոխվեմ, եթե ընդունեմ ինձ այնպիսին, ինչպիսին կամ:

— Իսկ ինչպե՞ս կփոխվես, եթե չընդունես քեզ այնպիսին, ինչպիսին կաս: Այն, ինչ չես ընդունում, անհնար է փոխել: Այն կարելի է միայն տրորել, ոչնչացնել:

Թարգմանությունը ռուսերենից՝ Կարինե Մանուկյանի

Նյութի ռուսերեն տարբերակը 

 

Рубрика: Без рубрики

Մի ծեր մարդ մահացավ և իր որդուն շատ գումար է թողեց: Բայց տղան անխելք էր և երիտասարդ: Նա շատ արագ ծախսեց ամբողջ գումարը. այնպես որ շուտով այլևս ոչինչ չուներ: Անշուշտ, երբ դա տեղի ունեցավ, նրա բոլոր ընկերները լքեցին նրան: Քանի որ աղքատ էր և միայնակ, գնաց տեսնելու Նասրեդինին, ով բարի, խելացի ծերուկ էր և հաճախ օգնում էր մարդկանց, երբ նրանք փորձանքի մեջ էին ընկնում:

— Իմ գումարը և ընկերները անհետացել են,- ասաց երիտասարդը, – ի՞նչ կլինի ինձ հետ հիմա:

— Բան չկա, երիտասա՛րդ,- պատասխանեց Նասրեդինը, – ամեն ինչ շուտով լավ կլինի: Սպասի’ր և շուտով կլինես ավելի երջանիկ:

Երիտասարդը շատ ուրախացավ:

— Արդյո՞ք ես կրկին կհարստանամ, -հարցրեց նա Նասրեդինին:

— Ո’չ, դա նկատի չունեի ես, – ասաց ծերուկը, – ես նկատի ունեի, որ դու շուտով կհարմարվես քո աղքատությանը և ընկեր չունենալուն:

Անգլերենից թարգմանեց Էդիկ Հարությունյանը:

Աղբյուրը տես այստեղ:

Рубрика: Առակ

Հնարավոր չէ փրկել բոլորին

Մի օր, ալիքները շատ ծովաստղիկներ դուրս նետեցին ափ:  Ալիքները ետ գնացին և մեծ քանակությամբ ծովաստղիկներ սկսեցին չորանալ արևի տակ: Տղան, որը զբոսնում էր լողափին, սկսեց ծովաստղիկներին գցել ջուրը, որ նրանք շարունակեն իրենց կյանքը:

Նրան մոտեցավ մի մարդ և ասաց.

— Ինչո՞ւ ես դու դա անում: Չէ՞ որ դու չես կարող փրկել բոլորին, նրանցից շատերը միևնույնն է, կսատկեն: Քո փորձերը ոչինչ չեն փոխի:

— Իհարկե, ես չեմ կարող բոլորին փրկել:

Տղան բարձրացրեց հաջորդ ծովաստղիկին, մեկ րոպե մտածեց, նրան գցեց ծովը և ասաց.

— Բայց իմ ջանքերը շատ բան կփոխեն այս ծովաստղիկի համար:

Թարգմանեց Միլենա Հարությունյանը:

Աղբյուրը՝  http://pritchi.ru/id_1174

Рубрика: Առակ

Ի՞նչ է փիլիսոփայությունը

Մի գյուղացու տղա  փիլիսոփայություն էր սովորում մի մեծ քաղաքում: Վերջացնելով կուրսը` նա վերադարձավ իր հոր մոտ` հարազատ գյուղ: Հայրը ուրախացավ և մի մեծ խնջույք կազմակերպեց իր տղայի համար` խնջույքին նաև հրավիրելով իր հարևաներին: Նրանցից մեկը հարցրեց հորը.

— Քո տղան երկար ժամանակ ապրել է քաղաքում, ի՞նչ է սովորել այնտեղ:

Հայրը չգիտեր` ինչ պատասխաներ և հարցրեց տղային.

— Տղա՛ս, ասա՛ ինձ, ի՞նչ ես սովորել  այն մեծ քաղաքում:

Տղան չպատասխանեց իսկույն. անգամ նա էր դժվարանում պատասխանլ այն հարցին, թե  ինչ է  փիլիսոփայությունը: Վերջապես ասաց:

— Հայրի՛կ, տենո՞ւմ ես, սեղանի վրա դրված է  տապակած հավ: Մենք դա շուտով կուտենք: Նշանակում է՝ նա էլ չի լինելու: Այն գիտությունը, որը ես սովորում էի, ապացուցում է, որ հավը և՛ դրված է սեղանի վրա, և՛  դրված չէ:

Հայրը ծիծաղեց պատասխանի վրա  և նկատեց.
— Լավ, հավը, որը դրված է սեղանի վրա, թող լինի իմը, իսկ այն, որը դրված չէ սեղանին, թող լինի քոնը:

Թարգմանությունը՝ Մարինե Մանուկյանի

Рубрика: Առակ

Առակ աշխատանքի մասին

Մի անգամ ուսուցչի մոտ եկավ մի մարդ և խնդրեց սովորեցնել իրեն կյանքում հասնել հաջողության։ Իմաստունը ստիպեց նրան մտնել ջրով լի տակառի մեջ և սուզվել։ Նա իր ամբողջ ուժերով պահում էր նրա գլուխը այնպես, որ մարդը չէր կարողանում բարձրանալ։ Վերջապես մեծ ուժեր գործադրելով նա բարձրացավ՝ հաղթահարելով դիմադրությունը, և խորը շունչ քաշեց։

— Ի՞նչ էիր դու ուզում, երբ հաղթահարում էիր իմ դիմադրությունը,-հարցրեց իմաստունը:

— Շնչել,- պատասխանեց աշակերտը:

— Է՞լ ինչ:

— Էլ ոչինչ:

— Այ հենց դա էլ միակ ցանկության ուժն է:

Կարո՞ղ ես այդպես ցանկանալ հաջողություն, կարող ես նրան հասնել։

Թարգմանությունը՝ Էլինա Գրիգորյանի:

Рубрика: Առակ

Շունը և գայլը

Մի անգամ մի գյուղացի ճամփա ընկավ դեպի անտառ `ցախի հետևից։ Նրա պոչից կպավ նաև նրա շունը։ Միասին մտան անտառ։ Հանկարծ հայտնվեց գայլը։ Նա հարձակվեց շան վրա և ուզում էր ուտել նրան, բայց շունը, արցունքները աչքերին, ասաց նրան.

— Ես քեզ ի՞նչ վատ բան եմ արել, որ դու ինձ ուզում ես ուտել։ Եթե դու հիմա ուտես ինձ, միևնույն է, վաղը կրկին սովածանալու ես։ Արի գնանք մեր տուն, այնտեղ ամեն օր ինձ հաց և տարբեր ուտելիքներ են տալիս, միասին կապրենք։

Գայլը տեսավ, որ շունը լրջորեն է մոտենում հարցին, համաձայնեց։ Բայց երբ նրանք մոտեցան գյուղին, գայլը նկատեց , որ շան պարանոցը մազաթափ էր, ամբողջովին թարախակալած վերքերով։

— Դա լավ է, շատ լավ է, եղբայր, որ դու այդպես հրաշալի կյանք ունես,  բայց ինչո՞ւ է քո պարանոցը այդ վիճակում։

— Գիտե՞ս ինչ, եղբայրս, իմ տերը մի վատ սովորություն ունի. ամեն անգամ, ինձ կերակրելուց առաջ, իմ վզին մի շղթա է հագցնում, իսկ հետո հացը դնում է ամանս և ասում՝ կեր։

—Չէ՜, եղբայր , ես գնամ հետ , իսկ դու գնա ապրիր կուշտ փորով, շղթան էլ` վզիդ:

Թարգմանությունը` Ռաիսա Խաչատուրովայի

Նյութի ռուսերեն տարբերակը:

Рубрика: Առակ

Առաքինությունը և մոլորությունը

Ցզիչանը Կոնֆիցիուսին հարցրեց այն մասին, թե ինչպես բարձր պահել առաքինությունը և բացահայտել մոլորությունը: Կոնֆուցիուսը պատասխանեց.

— Եթե քեզ համար ամենից ավելի կարևոր է ազնվությունը, նվիրվածությունը, և դու ձգտում ես արդարության, դու բարձր ես պահում առաքինությունը:

Սիրելով ինչ-որ մեկին, ցանկանում են, որ նա միշտ կենդանի լինի, ատելու դեպքում՝ որ մեռնի:
Ցանկանալ ինչ-որ մեկին, որ նա մահանա կամ ապրի, դա արդեն մոլորություն է:

Թարգմանությունը՝ Նազելի Տեր-Պետրոսյանի

Ռուսերեն նյութը՝ այստեղ: