Рубрика: Հեքիաթ

Թարգմանում եմ ռուսերենից՝հայերեն

Сказка Волк и семеро козлят читать

Читать далее «Թարգմանում եմ ռուսերենից՝հայերեն»

Реклама
Рубрика: Без рубрики

Մատիտի առակը

Մատիտ պատրաստողը մատիտը տուփի մեջ դնելուց առաջ ասաց.

– Կա հինգ բան, որ պետք է իմանաս՝ նախքան աշխարհ գնալդ: Դրանք միշտ հիշիր և կլինես աշխարհի ամենալավ մատիտը:

Առաջինը՝ դու կարող ես հրաշքներ գործել, բայց միայն եթե թույլ տաս քեզ ուրիշի ձեռքում լինել:

Երկրորդը՝ երբեմն քեզ ցավոտ կսրեն, բայց դա քեզ պետք է լավ մատիտ լինելու համար:

Երրորդը՝ դու կկարողանաս սխալներդ ուղղել կամ ջնջել: Читать далее «Մատիտի առակը»

Рубрика: Без рубрики

Դատապարտող տոնը

Մի օր  մի սոֆիոլոգ Պոլիկսին եկավ Արիսպիպպուսի մոտ եւ տեսնելով կանանց ու շքեղ սեղանը, սկսեց դատապարտել նրան ամեն կերպ: Արիսպեսը մի փոքր սպասելուց հետո հարցրեց.

-Իսկ չե՞ք կարող հիմա մնալ մեզ հետ:

Եվ երբ նա համաձայնվեց, նա ասաց.

-«Ինչո՞ւ եք վիճում: Ըստ երեւույթին,  շքեղությունը չէ, որ վիրավորում է ձեզ, այլ ծախսերը»:

Թարգմանությունը՝ Ալինա Արզումանյանի

Рубрика: Առակ

Սոկրատես եւ լիրիկիստ

Սոկրատեսը բանտում մահապատժի էր սպասում: Մի անգամ նա լսեց, թե ինչպես մեկ այլ բանտարկյալ բանաստեղծ Ստեսիչորոսի գրած բարդ պոեմն է կարդում: Սոկրատը սկսեց աղաչել այդ տղամարդուն, որ այդ բանաստեղծությունը իրեն սովորեցնի:

-Ինչի՞ է քեզ սա պետք, -հարցրեց նա

-Որ մահից առաջ մի բան ավել իմանամ,-մեծ մարդը պատասխանեց:

Թարգմանությունը՝ Ալինա Արզումանյանի

Рубрика: Без рубрики

Ապակին

— Րեբե, ես չեմ հասկանում. գնում ես աղքատի մոտ, նա բարյացակամ է և օգնում է, ինչպես կարող է:

Մոտենում ես հարուստին, նա ոչ մեկին չի տեսնում: Արդյո՞ք դա միայն փողից է:

-Նայիր պատուհանից: Ի՞նչ ես տեսնում:

-Կին՝ երեխայի հետ, տոպրակով, շուկա է գնում….

-Լավ: Իսկ հիմա նայիր հայելու մեջ: Ի՞նչ ես տեսնում:

-Եվ ի՞նչ կարող եմ այնտեղ տեսնել: Միայն ինձ:

-Հենց դա է: Պատուհան էլ է ապակուց, հայելին էլ: Մնում է միայն մի քիչ արծաթ ավելացնել, և արդեն միայն քեզ ես տեսնում: Читать далее «Ապակին»

Рубрика: Առակ

Ինչպե՞ս փոխվել

Մի անգամ մի երիտասարդ հարցրեց փիլիսոփային.

— Ինչպե՞ս  փոխվեմ:

— Դու՝ դու ես: Դու չես կարող քեզ փոխել ճիշտ այնպես, ինչպես չես կարող փախչել այն աստիճանից, որին հասել ես:

— Ուրեմն, ոչինչ չի՞ կարելի անել,- հուսահատվեց երիտասարդը:

— Կարելի է. հասկանալով և ընդունելով քո այդպիսին լինելու իրողությունը:

— Ինչպե՞ս ես կփոխվեմ, եթե ընդունեմ ինձ այնպիսին, ինչպիսին կամ:

— Իսկ ինչպե՞ս կփոխվես, եթե չընդունես քեզ այնպիսին, ինչպիսին կաս: Այն, ինչ չես ընդունում, անհնար է փոխել: Այն կարելի է միայն տրորել, ոչնչացնել:

Թարգմանությունը ռուսերենից՝ Կարինե Մանուկյանի

Նյութի ռուսերեն տարբերակը 

 

Рубрика: Без рубрики

Մի ծեր մարդ մահացավ և իր որդուն շատ գումար է թողեց: Բայց տղան անխելք էր և երիտասարդ: Նա շատ արագ ծախսեց ամբողջ գումարը. այնպես որ շուտով այլևս ոչինչ չուներ: Անշուշտ, երբ դա տեղի ունեցավ, նրա բոլոր ընկերները լքեցին նրան: Քանի որ աղքատ էր և միայնակ, գնաց տեսնելու Նասրեդինին, ով բարի, խելացի ծերուկ էր և հաճախ օգնում էր մարդկանց, երբ նրանք փորձանքի մեջ էին ընկնում:

— Իմ գումարը և ընկերները անհետացել են,- ասաց երիտասարդը, – ի՞նչ կլինի ինձ հետ հիմա:

— Բան չկա, երիտասա՛րդ,- պատասխանեց Նասրեդինը, – ամեն ինչ շուտով լավ կլինի: Սպասի’ր և շուտով կլինես ավելի երջանիկ:

Երիտասարդը շատ ուրախացավ:

— Արդյո՞ք ես կրկին կհարստանամ, -հարցրեց նա Նասրեդինին:

— Ո’չ, դա նկատի չունեի ես, – ասաց ծերուկը, – ես նկատի ունեի, որ դու շուտով կհարմարվես քո աղքատությանը և ընկեր չունենալուն:

Անգլերենից թարգմանեց Էդիկ Հարությունյանը:

Աղբյուրը տես այստեղ:

Рубрика: Առակ

Հնարավոր չէ փրկել բոլորին

Մի օր, ալիքները շատ ծովաստղիկներ դուրս նետեցին ափ:  Ալիքները ետ գնացին և մեծ քանակությամբ ծովաստղիկներ սկսեցին չորանալ արևի տակ: Տղան, որը զբոսնում էր լողափին, սկսեց ծովաստղիկներին գցել ջուրը, որ նրանք շարունակեն իրենց կյանքը:

Նրան մոտեցավ մի մարդ և ասաց.

— Ինչո՞ւ ես դու դա անում: Չէ՞ որ դու չես կարող փրկել բոլորին, նրանցից շատերը միևնույնն է, կսատկեն: Քո փորձերը ոչինչ չեն փոխի:

— Իհարկե, ես չեմ կարող բոլորին փրկել:

Տղան բարձրացրեց հաջորդ ծովաստղիկին, մեկ րոպե մտածեց, նրան գցեց ծովը և ասաց.

— Բայց իմ ջանքերը շատ բան կփոխեն այս ծովաստղիկի համար:

Թարգմանեց Միլենա Հարությունյանը:

Աղբյուրը՝  http://pritchi.ru/id_1174

Рубрика: Առակ

Ի՞նչ է փիլիսոփայությունը

Մի գյուղացու տղա  փիլիսոփայություն էր սովորում մի մեծ քաղաքում: Վերջացնելով կուրսը` նա վերադարձավ իր հոր մոտ` հարազատ գյուղ: Հայրը ուրախացավ և մի մեծ խնջույք կազմակերպեց իր տղայի համար` խնջույքին նաև հրավիրելով իր հարևաներին: Նրանցից մեկը հարցրեց հորը.

— Քո տղան երկար ժամանակ ապրել է քաղաքում, ի՞նչ է սովորել այնտեղ:

Հայրը չգիտեր` ինչ պատասխաներ և հարցրեց տղային.

— Տղա՛ս, ասա՛ ինձ, ի՞նչ ես սովորել  այն մեծ քաղաքում:

Տղան չպատասխանեց իսկույն. անգամ նա էր դժվարանում պատասխանլ այն հարցին, թե  ինչ է  փիլիսոփայությունը: Վերջապես ասաց:

— Հայրի՛կ, տենո՞ւմ ես, սեղանի վրա դրված է  տապակած հավ: Մենք դա շուտով կուտենք: Նշանակում է՝ նա էլ չի լինելու: Այն գիտությունը, որը ես սովորում էի, ապացուցում է, որ հավը և՛ դրված է սեղանի վրա, և՛  դրված չէ:

Հայրը ծիծաղեց պատասխանի վրա  և նկատեց.
— Լավ, հավը, որը դրված է սեղանի վրա, թող լինի իմը, իսկ այն, որը դրված չէ սեղանին, թող լինի քոնը:

Թարգմանությունը՝ Մարինե Մանուկյանի