Рубрика: Без рубрики

Կապիկը և կատուները

Կապիկը և կատուները

Ֆեստիվալի երեկոն էր, երկու կատու խաղում էին իրար հետ: Մի պահ կատուներից մեկը նկատեց մի մեծ տորթ, բայց չհասցրեց վերցնել այն, քանի որ մյուսը ցատկեց և նրանից շուտ վերցրեց տորթը:
Առաջին կատուն ասաց.
— Տու՛ր ինձ տորթը: Ես՛ եմ այն տեսել առաջինը:
Մյուս կատուն էլ ասաց.
— Հեռու գնա տորթից, ես՛ եմ այն առաջինը վերցրել:
Նրանք կռվում էին ու կռվում․․․, բայց լուծում այդպես էլ չգտան:
Այդ ամենը տեսնելով՝ մի կապիկ մտածեց, թե իբր ինչ շատակեր կատուներ են, ապա մի փորձեմ բախտս: Կապիկը մոտեցավ կատուներին և գոռաց․
— Մի՛ կռվեք: Եկեք տորթը բաժանեմ, և միասին ուտենք: Կապիկը տորթը վերցրեց, բաժանեց այն երկու մասի և ասաց.
— Վա՜յ, մեկը փոքր եղավ, մյուսը՝ մեծ:
Ապա մի փոքր կերավ մեծից։ Այնպես ստացվեց, որ մյուսից ավելի փոքր եղավ, և կապիկը առանց մտածելու սկսեց ուտե՜լ, ուտե՜լ․․․ ու վերջ ի վերջո կերավ ամբողջ տորթը: Իսկ կատուները շատ բարկացան և նեղվեցին։

Рубрика: Առակ

Ամբողջը՝ ոչ միանգամից

Մոլլան եկավ դահլիճ, որպեսզի սկսի աղոթքը։ Դահլիճը դատարկ էր, չհաշված առաջին շարքում նստած երիտասարդ ձիապանին։

Մոլլան մտածեց.

—Պե՞տք է ես ասեմ աղոթքը, թե ոչ։

Եվ որոշեց այդ մասին հարցնել ձիապանին։ Читать далее «Ամբողջը՝ ոչ միանգամից»

Рубрика: Առակ

Քարը՝ ճանապարհին

Ոմն թագավոր մի անգամ որոշեց ստուգել, թե ինչի են ընդունակ  իր ծառաները: Նա հրամայեց բերել մի մեծ քար և դնել ճանապարհի մեջտեղը: Նա թաքնվեց և սկսեց նայել, թե ինչպես կդրսևորեն իրենց մարդիկ:

Իսկ մարդիկ անցնում են, աշխատում են շրջանցել քարը, զայրանում են թագավորի վրա, որ նա բոլորովին հոգ չի տանում այն բանի համար, որպեսզի ճանապարհից հեռացնի արգելքը: Թագավորը հետևում է:

Եվ ահա մոտենում է մի գյուղացի իր սայլով՝ լծված եզներով: Տեսնում է ճանապարհի քարը՝ արգելքը, որը ոչ միայն իր համար է, այլև բոլոր մարդկանց համար: Արձակում է եզներին, քարի տակ դնում տախտակ, կապում պարանով և շատ մեծ ջանքերով հեռացնում ճանապարհից: Գյուղացին նայում է և տեսնում, որ քարի տակ մի պարկ ոսկի է դրված: Վերցնում է գյուղացին այն և հայտնաբերում մի երկտող․ <<Իսկ սա պարգևատրում նրան, ով հաղթահարում է արգելքները>>:


Թարգմանությունը՝ Ալբերտ Գրիգորյանի

Читать далее «Քարը՝ ճանապարհին»

Рубрика: Առակ

Սուրբը և օձը

Այն դաշտում, որտեղ երեխաները արածեցնում էին անասուններին, օձ էր ապրում: Անցավ մի ճգնավոր: Երեխաները վազեցին նրա մոտ և բղավեցին.

«Հայր, մի՛ եկեք այստեղ, զգուշացե՛ք օձից»:

«Ես չեմ վախենում օձից: Ես ունեմ աղոթքներ, որոնք պաշտպանում են ցանկացած չարիքից», — ասաց նա ՝ շարունակելով իր ճանապարհը: Օձը պատրաստ էր հարձակվելու: Ճգնավորը ինչ-որ բան շշնջաց, և նա ընկավ նրա ոտքերի մոտ:

— Ինչո՞ւ եք չարություն անում,- հարցրեց ճգնավորը:- Ես քեզ Աստծու անունը կտամ, և դու կսովորես սիրել։ Կյանքիդ վերջում դու կտեսնես Նրան։

Անցան օրերը: Օձը դադարեց խայթել, և երեխաները սկսեցին քարեր նետել նրա վրա: Մի տղա բռնեց օձի պոչը, մի քանի անգամ հարվածեց քարերին և նետեց խոտերի մեջ՝ կարծելով, որ սատկած է: Գիշերը օձը ուշքի եկավ և մի կերպ սողաց դեպի անցքը: Նա փորձեց այնտեղ գոյատևել`ուտելով տերևներ և արմատներ:

Մեկ տարի անց ճգնավորը եկավ օձին գտնելու: Երեխաները ասացին, որ սպանեցին նրան: Բայց նա գիտեր, որ օձը չի մեռնի առանց Աստծուն տեսնելու:

Օձը դուրս եկավ անցքից և ճգնավորին պատմեց իր բոլոր դժվարությունների մասին: Ճգնավորը բացականչեց.

— Հիմար: Ես քեզ արգելեցի խայթել, բայց ոչ ֆշշալ:

Թարգմանությունը ՝ Վահագն Փանոսյանի Читать далее «Սուրբը և օձը»

Рубрика: Առակ

Խելացի թշնամու արժեք

Անուշիրվան հարցրեց Բազարջամհիրին.

— Ո՞վ կուզեիք, որ ամենախելացին լիներ:

Նա պատասխանեց.

— Թշնամին, եթե նա կռվում է ինձ հետ»:

Նա հարցրեց.

— Ինչո՞ւ:

Բազարջամիրը պատասխանեց.

— Որպեսզի չվախենամ, որ նա ինձ չարիք կպատճառի: եթե ինչ-որ բան շատ է լինում, սկասում ես արհամարհել այն, բացառությամբ մտքի, քանի որ որքան այն ավելի շատ է, այնքան արժանավոր  է նրա տերը:

Թարգմանությունը ՝ Իզաբելլա Սահակյանի Читать далее «Խելացի թշնամու արժեք»

Рубрика: Без рубрики, Առակ

Խուլ Գորտը

Несколько довольных лягушек прыгали через лес, беседуя о своих лягушачьих делах, как вдруг двое из них свалились в глубокую яму. Оставшаяся группа со всех сторон окружила яму, чтобы понять чем они могут помочь своим подружкам. Увидав насколько глубока яма они, охваченные ужасом, пришли к выводу, что дело безнадёжно. И сказали двум несчастным, чтобы те готовились принять свою судьбу потому, что они уже почти покойницы.

Не желая принять эту ужасную участь, обе лягушки начали подпрыгивать так высоко, как только могли. Некоторые лягушки прокричали в яму, что это безнадёжно и что они не оказались бы в такой ситуации будь они более осторожными, ответственными и покорными лягушачьим законам. Остальные лягушки продолжали печально уговаривать их поберечь свои силы и просто сдаться, так как они неизбежно обречены на смерть. Две лягушки, однако, продолжали подпрыгивать изо всех сил, и, после нескольких часов отчаянных попыток, они были полностью изнурены.

В конце концов, одна лягушка прислушалась к словам своих приятельниц. Разочарованная, она спокойно решила принять свою судьбу, легла на дно ямы и умерла в то время как прочие лягушки лишь молча и беспомощно наблюдали за этим горем. Другая же лягушка продолжала прыгать, вкладывая в прыжок все свои силы, хотя её тело ломило от боли, и она была совершенно измученной.

Подружки сверху снова начали призывать её смириться со своей судьбой, перестать причинять себе боль и просто умереть. Истощённая лягушка прыгала сильнее и сильнее и — о чудо из чудес! В конце концов, прыгнула так высоко, что выскочила из ямы.

Изумлённые, лягушки праздновали её чудесное освобождение. Потом, окружив её со всех сторон, стали расспрашивать:

— Почему ты продолжала прыгать, хотя мы твердили тебе, что это невозможно?

Прочитав по губам, удивлённая лягушка объяснила им, что она глуха и что, когда она видела их жесты и крики, то думала, что они подбадривают её. Все их действия были восприняты как поддержка, вдохновляющая её ещё усерднее пытаться выбраться и победить, во что бы то ни стало.

Читать далее «Խուլ Գորտը»

Рубрика: Без рубрики, Առակ

Առյուծը և մուկը

A Mouse running over his face awakened a Lion from sleep. Rising up angrily, he caught him and was about to kill him. Then the Mouse piteously entreated, saying:

Մուկը վազում էր առյուծի մոտով և նրան արդնացրեց քնից: Բարկացած արթնանալով, նա պատրաստում էր սպանել նրան: Ապա Մուկը բարեսրտորեն դիմեց, ասելով.

“If you would only spare my life, I would be sure to repay your kindness.” The Lion laughed at him but allowed him to go. It happened shortly after this that some hunters, who bound him by strong ropes to the ground, caught the Lion. The Mouse, recognizing his roar, came and gnawed the rope with his teeth, and set him free, exclaiming:

ՙՙԵթե դուք ինձ չսպանեք, ես կարող եմ օգնել ձեզ իմ կյանքի ընթացքում:՚՚ Առյուծը ծիծաղեց նրա վրա, բայց թողեց նրան որպեսզի նա գնա: Դրանից անմիջապես հետո, մի քանի որսորդ պինդ պարաններով կապեցին Առյուծին: Մկնիկը լսելո Առյուծի մռնչյունը հետ եկավ հետ և արձակեց Առյուծի կապերը բացականչելով.

“You ridiculed the idea of my ever being able to help you, never expecting to receive from me any repayment of your favor,  Now you know that it is possible for even a Mouse to confer benefits on a Lion.”

Դու ծաղրեցիր իմ գաղափարի վրա, որ ես կարող եմ քեզ օգնել քո կյանքը: Այսինքն հնարավոր է, որ մկնիկը օգուտ տա Առյուծին:

Թարգմանությունը ՝ Լիլիթ Մինասյանի

Рубрика: Без рубрики, Առակ

Ֆերմերը և օձը

A Farmer walked through his field one cold winter morning. On the ground lay a Snake, stiff and frozen with the cold. The Farmer knew how deadly the Snake could be, and yet he picked it up and put it in his bosom to warm it back to life.

The Snake soon revived, and when it had enough strength, bit the man who had been so kind to it. The bite was deadly and the Farmer felt that he must die. As he drew his last breath, he said to those standing around, “Learn from my fate not to take pity on a scoundrel”

Մի ձմեռվա ցուրտ առավոտ, մի գյուղացի շրջում էր իր դաշտով։ Գետնին պառկեց օձ, թունդ և սառած ցրտից։ Գյուղացին գիտեր, թե որքան մահացու կարող է լինել օձը, բայց նա վերցրեց օձին և դրեց իր ծոցում `իրեն տաքացնելու համար:

Օձը շուտով վերակենդանացավ և երբ  ուժ ունեցավ, կծեց այն մարդուն, ով իր հետ այդքան բարեհամբույր էր վարվում :Խայթոցը մահացու էր, և գյուղացին զգում էր, որ նա պետք է մահանա: Երբ գյուղացին վերջին շունչը քաշեց, նա ասաց նրանց շուրջը կանգնածներին. «Իմ բախտից իմացեք, որ պետք չէ խղճալ սրիկաներին»:

Թարգմանությունը ՝ Ասյա Միրզոյանի

Рубрика: Առակ

Իմաստուն մարդը

Մարդիկ միշտ գալիս էին իմաստուն մարդու մոտ և միշտ նույն բանից բողոքում: Մի օր իմաստունը նրանց պատմեց մի ծիծաղելի պատմություն․ բոլորը սկսեցին ծիծաղել:

Մի քանի րոպե անց նա նույն պատմությունը նորից պատմեց։ Մի քանիսը ժպտացին:

Երրորդ անգամ էլ պատմեց նույնը, բայց ոչ մեկ չծիծաղեց: Читать далее «Իմաստուն մարդը»

Рубрика: Առակ

Մրջյունն ու Աղավնին

Մի ամառային շոգ օր մի մրջույն ջուր էր փնտրում: Մի քանի րոպե քայլելով՝ հասավ մի ջրվեժի։  բարձրացավ մի փոքր քարի վրա, որ ջուր խմի, բայց երբ փորձում էր խմել, սահեց և ընկավ ջրվեժի մեջ:

Մի աղավնի նստած էր ծառի ճյուղին և տեսավ, որ մի մրջուն ընկավ ջրվեժը: Աղավնին պոկեց ծառից մի տերև և նետեց դեպի մրջյունը: Մրջյունը մոտեցավ տերևին, բարձրացավ վրան։ Մի փոքր անց տերևը հասավ ցամաքին և  ցատկեց դուրս: Նայեց վերև՝ ծառին և շնորհակալություն հայտնեց աղավնուն: Читать далее «Մրջյունն ու Աղավնին»