Рубрика: Առակ

Սուրբը և օձը

Այն դաշտում, որտեղ երեխաները արածեցնում էին անասուններին, օձ էր ապրում: Անցավ մի ճգնավոր: Երեխաները վազեցին նրա մոտ և բղավեցին.

«Հայր, մի՛ եկեք այստեղ, զգուշացե՛ք օձից»:

«Ես չեմ վախենում օձից: Ես ունեմ աղոթքներ, որոնք պաշտպանում են ցանկացած չարիքից», — ասաց նա ՝ շարունակելով իր ճանապարհը: Օձը պատրաստ էր հարձակվելու: Ճգնավորը ինչ-որ բան շշնջաց, և նա ընկավ նրա ոտքերի մոտ:

— Ինչո՞ւ եք չարություն անում,- հարցրեց ճգնավորը:- Ես քեզ Աստծու անունը կտամ, և դու կսովորես սիրել։ Կյանքիդ վերջում դու կտեսնես Նրան։

Անցան օրերը: Օձը դադարեց խայթել, և երեխաները սկսեցին քարեր նետել նրա վրա: Մի տղա բռնեց օձի պոչը, մի քանի անգամ հարվածեց քարերին և նետեց խոտերի մեջ՝ կարծելով, որ սատկած է: Գիշերը օձը ուշքի եկավ և մի կերպ սողաց դեպի անցքը: Նա փորձեց այնտեղ գոյատևել`ուտելով տերևներ և արմատներ:

Մեկ տարի անց ճգնավորը եկավ օձին գտնելու: Երեխաները ասացին, որ սպանեցին նրան: Բայց նա գիտեր, որ օձը չի մեռնի առանց Աստծուն տեսնելու:

Օձը դուրս եկավ անցքից և ճգնավորին պատմեց իր բոլոր դժվարությունների մասին: Ճգնավորը բացականչեց.

— Հիմար: Ես քեզ արգելեցի խայթել, բայց ոչ ֆշշալ:

Թարգմանությունը ՝ Վահագն Փանոսյանի

На поле, где дети пасли скот, жила змея. Мимо проходил отшельник. Дети подбежали к нему и закричали:

— Святой отец, не проходи здесь, берегись змеи!

— Я не боюсь змеи. Я знаю молитвы, защищающие от любого зла, — сказал тот, продолжая путь. Змея приготовилась к атаке. Отшельник что-то прошептал, и она упала к его ногам.

— Зачем ты делаешь зло? — спросил отшельник. — Я назову тебе имя Бога, и ты научишься любить. В конце жизни ты Его увидишь.

Прошли дни. Змея перестала жалить, и дети стали бросать в нее камни. Один мальчик схватил змею за хвост, несколько раз ударил ее о камни и бросил в траву, думая, что она мертва. Ночью змея очнулась и кое-как уползла в нору. Она старалась выжить, питаясь листьями и корешками.

Год спустя отшельник пришел, чтобы найти змею. Дети сказали, что убили ее. Но тот знал, что змея не умрет, не увидев Бога.

Змея выползла из норы и поведала отшельнику все свои беды. Тот воскликнул:

— Глупая! Я запретил тебе кусать, но не шипеть!

 

 

Добавить комментарий

Заполните поля или щелкните по значку, чтобы оставить свой комментарий:

Логотип WordPress.com

Для комментария используется ваша учётная запись WordPress.com. Выход /  Изменить )

Google photo

Для комментария используется ваша учётная запись Google. Выход /  Изменить )

Фотография Twitter

Для комментария используется ваша учётная запись Twitter. Выход /  Изменить )

Фотография Facebook

Для комментария используется ваша учётная запись Facebook. Выход /  Изменить )

Connecting to %s